Albert Breyer

Albert Breyer urodził się 2 lutego 1889 roku w Żyrardowie. Uczył się w tamtejszej szkole podstawowej, a następnie ukończył szkołę handlową w Łodzi i zdobył uprawnienia nauczycielskie. Pracował w szkołach w okolicach Łodzi, Koluszkach, Łodzi, Leosinie i Brzezinach. W czasie I wojny światowej został powołany do armii carskiej i podjął naukę w szkole oficerskiej w Petersburgu. W 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego, a w 1939 roku jako oficer rezerwy brał udział w działaniach wojennych.

Był działaczem mniejszości niemieckiej, publicystą i nauczycielem. Współtworzył Niemieckie Stowarzyszenie Ludowe oraz czasopismo „Volksfreund”, publikował także w niemieckojęzycznych periodykach. Prowadził badania nad pochodzeniem Niemców w centralnej Polsce, gromadząc między innymi informacje od mieszkańców i z ksiąg kościelnych. Pracował w szkołach w Zgierzu i Sompolnie, a w 1938 roku przeniósł się do Poznania. Zmarł 11 września 1939 roku w szpitalu wojskowym w Warszawie, po odniesieniu ran na początku wojny. Początkowo pochowano go w zbiorowej mogile na Powązkach, a w 1940 roku jego ciało przeniesiono do Poznania.

Na podstawie artykułu „Albert Breyer” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.