Alfred Bursche
Prawnik
- Urodzony
- 16 listopada 1883, Zgierz
- Zmarł
- 15 stycznia 1942, Mauthausen-Gusen
- Zawód
- prawnik
Alfred Bursche (16 listopada 1883 - 15 stycznia 1942) był polskim prawnikiem. Urodził się w Zgierzu, gdzie jego ojciec, Ernest Wilhelm Bursche, był proboszczem ewangelicko-augsburskim; później pełnił funkcję superintendenta w Płocku. Matką Alfreda była Maria Matylda z domu Harmel, druga żona Ernesta Wilhelma.
Bursche uczestniczył w życiu społeczności ewangelickiej w Polsce. W 1920 roku brał udział w zebraniu założycielskim Towarzystwa do Badania Dziejów Reformacji w Polsce. Z nominacji biskupa Juliusza Burschego został członkiem Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, powołanego po wejściu w życie dekretu z 25 listopada 1936 roku. Należał również do Wydziału Synodalnego, który reprezentował Synod poza sesjami.
17 października 1939 roku Gestapo aresztowało go i osadziło na Pawiaku. Następnie został zesłany do obozu Sachsenhausen, a później do Mauthausen, gdzie skierowano go do pracy w kamieniołomie. Zmarł w Mauthausen-Gusen. Był ojcem inżyniera-mechanika Jana Burschego oraz Anny, późniejszej mistrzyni Polski w łyżwiarstwie figurowym. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie.
Na podstawie artykułu „Alfred Bursche” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.