Irena Boruta

Irena Maria Boruta (18 maja 1950 - 27 czerwca 2026) była polską prawniczką, nauczycielką akademicką i doktorem habilitowanym nauk prawnych. Urodziła się w Zgierzu. Ukończyła studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego, a w latach 80. zdała egzaminy sędziowski i radcowski. W 1982 uzyskała na Uniwersytecie Łódzkim doktorat na podstawie rozprawy o urlopie wychowawczym w prawie pracy, a w 1997 stopień doktora habilitowanego. Opublikowała kilkadziesiąt prac naukowych.

Od 1983 pracowała na Uniwersytecie Łódzkim, początkowo w Katedrze Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a od 1995 w Katedrze Prawa Europejskiego. W latach 1995-1997 była ekspertem „Solidarności” w Międzynarodowej Organizacji Pracy, a w latach 1998-2001 podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej. W latach 2005-2011 była sędzią Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej. Była profesorem Uniwersytetu Łódzkiego i Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz kierowała tam Katedrą Prawa Pracy. Otrzymała Krzyż Kawalerski i Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Na podstawie artykułu „Irena Boruta” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.