Jan Zerndt

Jan Zerndt, paleobotanik i geolog, urodził się 12 stycznia 1894 roku w Zgierzu. Studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie nauki przyrodnicze na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1920 roku ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Po przejściu do rezerwy zamieszkał w Łodzi, gdzie pracował jako nauczyciel gimnazjalny i zorganizował centralną pracownię przyrodniczą szkół powszechnych. Później przeniósł się do Krakowa i stworzył tam podobną pracownię.

Pracował w Zakładzie Mineralogii Akademii Górniczej, badając między innymi megaspory karbońskie z okolic Krakowa i Górnego Śląska oraz systematykę i rozmieszczenie stratygraficzne spor. Współpracował z Komisją Fizjograficzną Polskiej Akademii Umiejętności i Państwowym Instytutem Geologicznym. Publikował prace z zakresu geologii, mineralogii i petrografii, a także zainicjował badania nad megasporami roślin karbońskich. W 1939 roku został aresztowany podczas Sonderaktion Krakau i przebywał w niewoli. Następnie wpisano go na volkslistę, przyjął obywatelstwo niemieckie jako Johann Reinhold Zerndt i został przydzielony do Ostinstitutu. Zginął w 1945 roku.

Na podstawie artykułu „Jan Zerndt” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.