Jehuda Elberg

Jehuda Elberg, znany także jako Yehuda Elberg, publikował pod pseudonimami „Y. Bergel” i „L. Berg”. Urodził się 15 maja 1912 roku w Zgierzu, a zmarł 18 października 2003 roku w Montrealu. Był żydowskim pisarzem i dziennikarzem tworzącym w języku jidysz. W młodości otrzymał wykształcenie religijne, a następnie uczył się w szkole włókienniczej w Łodzi i pracował jako majster tkacki.

W czasie wojny przebywał w warszawskim getcie i współpracował z Żydowską Organizacją Bojową. Po ucieczce z getta mieszkał ze swoją żoną w Świdrze, gdzie pomagał Żydom, którzy uciekli z transportów. Po wojnie współtworzył między innymi Centralny Komitet Żydów Polskich i Centralną Żydowską Komisję Historyczną. W 1946 roku wyjechał do Francji, później zamieszkał w Stanach Zjednoczonych, a w 1956 roku w Montrealu.

Jego debiutanckie opowiadanie „Ber lep” ukazało się w 1932 roku. W utworach wracał do zagłady oraz odtwarzał świat Żydów polskich sprzed Holokaustu. Opublikował w jidysz około dwudziestu książek. Otrzymał między innymi Nagrodę im. Icyka Mangera w 1977 roku.

Na podstawie artykułu „Jehuda Elberg” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.