Józef Lach

Józef Lach (4 sierpnia 1919 - 5 września 1990) był polskim księgarzem-antykwariuszem i bibliofilem. Urodził się w Zgierzu. Uczył się w Państwowym Liceum Handlowym w Łodzi, a do pracy księgarskiej przygotowywał się, pomagając ojcu w prowadzeniu księgarni. W latach 1940-1941 pracował w łódzkiej księgarni Waldemara Böse. W 1942 roku został wywieziony na roboty do Niemiec. W Lipsku studiował księgarstwo pod kierunkiem Gerharda Menza, a w 1945 roku organizował repatriację Polaków do kraju.

Po powrocie do Polski pracował w Łodzi, a w lutym 1946 roku otworzył we Wrocławiu księgarnię-antykwariat specjalizującą się w wydawnictwach naukowych. Po jej nacjonalizacji w 1951 roku przeniósł się na Śląsk. Od 1957 roku prowadził antykwariat w Zabrzu, a od 1961 roku w Katowicach, przy ulicy Gliwickiej, gdzie działał do śmierci. W katowickim antykwariacie spotykali się miejscowi artyści i uczeni. Jedną ze specjalizacji firmy były silesiaki, które kupowała między innymi Biblioteka Śląska.

Na podstawie artykułu „Józef Lach” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.