Zdzisław Kowalewski

Zdzisław Kowalewski był polskim socjologiem i pedagogiem, doktorem habilitowanym. Urodził się w 1923 roku w Zgierzu, w rodzinie robotniczej. Wybuch II wojny światowej przerwał jego naukę w gimnazjum w Warszawie. Po kapitulacji III Rzeszy wyjechał z rodziną do Łodzi i tam kontynuował naukę. Po wojnie ukończył na Uniwersytecie Łódzkim studia z socjologii i pedagogiki społecznej. Jego promotorką pracy magisterskiej była Helena Radlińska. W czasie studiów współtworzył Akademicką Organizację Służby Społecznej, którą władze rozwiązały w 1949 roku.

Po studiach pracował w oświacie, a od 1955 roku był pracownikiem Polskiej Akademii Nauk. Współzałożył International Commission for Science Policy Studies, należał do zarządu Research Committee on Sociology of Science, a także współtworzył Stowarzyszenie Autorów Dzieł Naukowych, któremu przewodniczył. W swoich publikacjach podejmował między innymi temat społecznej pozycji inteligencji technicznej, planowania rozwoju nauki oraz jej funkcji społecznej. Do jego książek należą „Chemicy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” z 1962 roku i „Rzeczpospolita niedoceniona” z 1982 roku. Zmarł w 1991 roku.

Na podstawie artykułu „Zdzisław Kowalewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.